چه اتفاقی افتاد که علیرضا قرایی منش از لیسانس زمین شناسی به موسیقی رسید ؟

این اصلا بحث ۱۰-۱۵ سال نیست . من از بچگی به موسیقی علاقه داشتم و در دوران دانشجویی هم این علاقه ادامه پیدا کرد و در زمان دانشجویی هم با امیر سزاوارمنش و مهدی یغمایی هم دانشگاهی بودیم . امیر عمران می خواند ، من زمین شناسی و مهدی هم شیمی . آنجا ( شاهرود ) یکی دو تا کنسرت برگزار کردیم که اتفاقا اولین کنسرت پاپ بعد از انقلاب در آن شهر بود . آن فعالیتها انگیزه ای شد برای ادامه کارمان و اینکه جدی تر به قضیه نگاه کنیم . دانشگاه که تمام شد استارت زدیم و الان هم در خدمت شماییم ( با خنده ) .
جدایی مهدی یغمایی چه اندازه در کارتان تاثیرگذار بود ؟

دو سه سال پیش ما قصد مجاز شدن نداشتیم و ویدیو کار می کردیم ولی مهدی یغمایی تصمیم گرفته بود مجاز شود و من و امیر تصمیمی برای مجاز شدن نداشتیم و به این نتیجه نرسیده بودیم . به همین دلیل مهدی تصمیم گرفت راهش را از گروه جدا کند . تا زمانی که با هم کار می کردیم اوضاع خیلی خوب بود . در حقیقت ژوان باند بود که مهدی یغمایی را به موسیقی معرفی کرد . چون ایشان کار خاصی نمی کرد . تمام آهنگسازی ها و تنظیم ها کار من بود . ایشان در حقیقت توسط کاری که ما برایش انجام دادیم به موسیقی معرفی شود و ایشان کار خاصی برای ما نکردند تا جایی که به خاطر دارم ! بجز اینکه در کنار هم لذت بردیم و در کنار هم موسیقی ضبط کردیم .
آلبوم جدیدتان در چه مرحله ای است ؟ با چه افرادی همکاری داشته اید ؟

کار آلبوم تمام شده و شعرها هم شکرخدا مجوز گرفته اند . تمام آهنگسازی ها کار خودم است . تنظیم ۵ قطعه هم کار خودم است و ۵ قطعه دیگر را بین بهترین ها پخش کرده ام ؛ بهروز صفاریان ، رضا تاجبخش ، علی ضیایی . ترانه ها هم بر عهده ی مهدیه عرب ، پوریا ربیعی و سروش رادمهر است .
به نظر پکیج خوبی به نظر می رسد .

من سعی کردم با همان ردپا و استایل همیشگی ژوان و فضای کارهای خودمان کار کنم . فقط فضای کارها به روزتر و جدیدتر شده است .
کارهایی زیادی برای دیگران ساختی ولی همکاری با نیما مسیحا در قطعه سوءظن با توجه به گزیده کاری نیما جالب بود .
ملودی این کار چند سال پیش آماده شده بود و قرار بود در آلبوم قبلی نیما ، توهم ، باشد . متاسفانه مشکلاتی پیش آمد که همیشه هم برای من در هاله ای از ابهام باقی ماند که چرا این کار در آن آلبوم قرار نگرفت . قصد ندارم وارد جزئیات بشوم ولی حرفهای زیادی شنیدم که امیدوارم حقیقت نداشته باشند .و اصلا دوست ندارم به این فکر کنم که آن حرفها واقعیت داشته باشند ! ولی به هر حال قسمت نبود در آن آلبوم باشد . چند وقت پیش با نیما صحبت می کردیم و قرار شد این کار در آلبوم جدید نیما باشد . من هم پیشنهاد دادم قبل از پخش آلبوم این قطعه در اینترنت منتشر شود تا مردم با آن ارتباط برقرار کنند . من هم خودم این کار را واقعا از ته دل دوست دارم و آن روزهایی که این کار را می ساختم حال خوبی داشتم . برای آهنگسازی باید حس و حال داشته باشی . خوشبختانه برای این آهنگ هم من تمام احساسم را گذاشتم و خدا رو شکر کار خوبی از آب درآمد .


به نظرت چرا کارهایی گروهی در ایران معمولا به نتیجه نمی رسد ؟

متاسفانه نمی دانم باید این موضوع را بگویم یا نه . ولی همه ما این را می دانیم . رک بگویم . مردم هر کشوری یک سری خصوصیات و ویژگی هایی خاصی دارند . ما ایرانی ها کلا اهل کار گروهی نیستیم . همه ی ما مدیریم ! اگر در کشورهای دیگر هم که ایرانی ها در آنجا مشغول فعالیت اند نگاه کنی ، همیشه پستهای خوبی دارند و معمولا مدیرند !
جاه طلبیم دیگر !

آفرین ! هیچ کداممان نمی خواهیم این حس را به خودمان منتقل کنیم که هرکسی جای خودش باشد و هر کسی وظیفه خودش را انجام دهد . teamwork کلا در خون ما نیست و هیچ کاری هم نمی شود کرد ! یک موضوع ژنتیکی است .
معضل اصلی موسیقی پاپ این روزها را در چه می بینی ؟ ملودی ، ترانه ، یا تنظیم ؟

یک موضوع فراتر از اینها ! اینکه هیچ قانون و ممیزی برای کسانی که وارد این مقوله می شوند وجود ندارد . این بزرگترین معضل است . اینکه فیلتر در جایی نباشد و هر کسی به قول معروف از سوراخهای آن فیلتر عبور کند و هر نخاله ای از آن رد شود ، می شود حال و روز موزیک پاپ ما ! ما نه مشکل شعر داریم ، نه ملودی و نه تنظیم . به اندازه ی کافی ملودی ساز خوب داریم ، به اندازه ی کافی تنظیم کننده نابغه داریم و ترانه سرا هم که خودت در جریان هستی . ولی چیزی که این موسیقی را به اینقدر به ابتذال کشانده ، بیش از حد دم دستی شدن این مقوله است . آدم رویش نمی شود بگوید کار من موزیکه !
سه آلبوم پاپ تازگی ها منتشر شده اند . حباب ، عاشقانه و جاده رویاها . کدام را بیشتر پسندیدی ؟

من بیشتر با آلبوم احسان خواجه امیری ارتباط برقرار کردم . فضای آلبوم را دوست داشتم . ترانه های روزبه را خیلی دوست دارم . خودم هم الان با او مشغول کار هستم .
در مورد کاور کردن چه نظری داری ؟

من کلا با کپی کردن مخالفم . اسمش را همه کاور می گذارند . کاور وقتی اتفاق می افتد که شما یک اثر با شعر خودش مجدد اجرا کنی ! در ایران این موضوع بد جا افتاده است . یک نفر می آید شعر یک اثر را تغییر می دهد و تنظیم را کمی عوض می کند ! این کاور نیست . اسم این کار کپی کردن است . من شخصا این کار را دوست ندارم . کلا کپی وقتی می شنوم احساس خوبی به من دست نمی دهد و به همین خاطر زیاد در مورد آن آلبوم صحبت نمی کنم .
تور کنسرتهایتان چه زمانی آغاز می شود ؟

اگر آلبوم به امید خدا کارهایش روی روال پیش برود ، فکر کنم ما بعد از ۷-۸ سال سکوت در مورد کنسرتهایمان فکر می کنم اتفاقهای خوبی برایمان بیفتد . به شرط اینکه یک سری داستانها حل شود و کار مجوزمان انجام شود . تا الان که خدا رو شکر کارها خوب پیش رفته است .
در این آلبوم تراکی دارید که به اندازه ی “دختر بهار” هیت شود ؟

خودت بهتر می دانی . هیچ چیزی در موزیک ما دو دو تا چهار تا ندارد ! شاید قطعاتی که هیچ وقت به ذهنت نرسد که هیت خواهند شد ، هیت شوند و بالعکس . من هیچ وقت نمی توانم روی این قضیه نظری بدهم . می گذارم روی بخت و اقبالمان ! ما تمام زحمتمان را کشیده ایم . امیدوارم که جواب بدهد .
حرف خاصی اگر دارید ، می شنویم .

آرزویم این است که بعد از این همه سال زحمتی که کشیدیم ، بتوانیم بعد از این آلبوم نتیجه اش را ببینیم . چون واقعا از اینکه نتوانستیم حتی یک اجرا بگذاریم ، خیلی دلتنگ و خسته ام .

منبع : اختصاصی موسیقی پارس